Yedi bölge
Türkiye 1941 Birinci Coğrafya Kongresi'nde 7 coğrafi bölgeye ayrıldı. İç Anadolu ve Doğu Anadolu en büyük (~%21'er), Güneydoğu Anadolu en küçük (~%7.5). Marmara en yoğun, Doğu Anadolu en seyrek.
Türkiye 1941 Birinci Coğrafya Kongresi'nde 7 coğrafi bölgeye ayrıldı. İç Anadolu ve Doğu Anadolu en büyük (~%21'er), Güneydoğu Anadolu en küçük (~%7.5). Marmara en yoğun, Doğu Anadolu en seyrek.
Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesi, 6-21 Haziran 1941'de toplanan Birinci Coğrafya Kongresi'nde belirlendi. Kongreye Atatürk'ün isteğiyle Hıfzı Veldet Velidedeoğlu, İbrahim Hakkı Akyol ve Ali Tanoğlu gibi dönemin önde gelen coğrafyacıları katıldı. Tasnif kriteri: Doğal koşullar (iklim, yer şekilleri, bitki örtüsü), beşeri-ekonomik özellikler (nüfus, tarım, sanayi), ve komşu olduğu denizler/sınır bölgeler. 4 bölge denizlere göre isimlendirildi (Karadeniz, Marmara, Ege, Akdeniz), 3 bölge ise konum-coğrafi terimlere göre (İç Anadolu, Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu).
(1) ÇIKIŞ KRİTERİ: 1941'de iklim + yer şekilleri + ekonomi + nüfus + komşuluk birleşik analizi.
(2) BÖLGE TASNİFLERİ: Türkiye sadece coğrafi bölgelere değil, ayrıca idari (TÜİK Düzey 1-2-3) ve iklim bölgelerine göre de ayrılır. Bu derste coğrafi bölgeler işlenir.
(3) BÖLGE-BÖLÜM AYRIMI: Her bölge alt-bölümlere ayrılır. Ege Bölgesi'nin Kıyı Ege + İç Batı Anadolu Bölümü alt-bölümleri vardır.
(4) BÖLGELERİN İLLERİ: Bazı iller iki bölge arasında geçiştedir. Örnek: Antalya — Akdeniz Bölgesi'nde, ama Toros etekleri İç Anadolu özellikleri taşır.
Konum: Türkiye'nin kuzeybatısı. Asya ve Avrupa'da yer alan tek bölge — Trakya kısmı Avrupa'da, Anadolu kısmı Asya'da. İller (11): İstanbul, Bursa, Kocaeli, Sakarya, Tekirdağ, Edirne, Kırklareli, Balıkesir, Çanakkale, Yalova, Bilecik. Ekonomi: Sanayi (Türkiye sanayisinin %50+'sı), tarım (ayçiçeği-pirinç-zeytin-üzüm), turizm.
Konum: Türkiye'nin kuzeyi · Karadeniz kıyısı boyunca uzun ve dar. İller (18): Sinop, Samsun, Trabzon, Rize, Artvin, Giresun, Ordu, Tokat, Amasya, Çorum, Kastamonu, Bartın, Zonguldak, Karabük, Bolu, Düzce, Bayburt, Gümüşhane. Ekonomi: Çay (sadece Doğu Karadeniz), fındık (dünya 1.), tütün, mısır. Demir-çelik (Karabük-Ereğli), taşkömürü (Zonguldak).
Konum: Türkiye'nin batısı · Ege Denizi kıyısı. İller (8): İzmir, Aydın, Muğla, Manisa, Denizli, Uşak, Kütahya, Afyonkarahisar. Ekonomi: Tarım çeşitliliği (zeytin, üzüm, incir-Aydın dünya 1., pamuk, tütün, ayçiçeği), maden (linyit-Soma, krom, mermer), tekstil (Denizli), otomotiv (Manisa Vestel).
Konum: Türkiye'nin güneyi · Akdeniz kıyısı. İller (8): Adana, Mersin, Hatay, Antalya, Osmaniye, Kahramanmaraş, Burdur, Isparta. Ekonomi: Turizm (Antalya yıllık 16M+), tarım (Çukurova pamuk-mısır, Antalya seracılık-muz-narenciye), petrokimya (Mersin), demir-çelik (İskenderun).
Konum: Türkiye'nin merkezi · Anadolu Platosu. İller (13): Ankara, Konya, Kayseri, Sivas, Eskişehir, Yozgat, Aksaray, Karaman, Niğde, Kırıkkale, Çankırı, Kırşehir, Nevşehir. Ekonomi: Buğday (Türkiye'nin tahıl ambarı), şeker pancarı, savunma sanayi (Ankara), mobilya (Kayseri), Kapadokya turizmi (Nevşehir).
Konum: Türkiye'nin doğusu · İran-Ermenistan-Gürcistan sınırı. İller (14): Erzurum, Kars, Ağrı, Iğdır, Ardahan, Van, Bitlis, Muş, Bingöl, Erzincan, Tunceli, Elazığ, Malatya, Hakkâri. Ekonomi: Hayvancılık (mera, küçükbaş), tarım kısıtlı (Malatya kayısı dünya 1.), maden (Elazığ krom-bakır, Sivas demir).
Konum: Türkiye'nin güneydoğusu · Suriye-Irak sınırı. İller (9): Şanlıurfa, Diyarbakır, Gaziantep, Mardin, Batman, Siirt, Şırnak, Adıyaman, Kilis. Ekonomi: Pamuk (GAP sonrası lider Şanlıurfa-Harran), Antep fıstığı (Gaziantep), buğday-mercimek, halı (Gaziantep %80), zeytin.
| Bölge | Yüzölçümü | En Yüksek | İklim |
|---|---|---|---|
| İç Anadolu | ~%21 (en büyük) | Erciyes 3.916 m | Karasal kurak |
| Doğu Anadolu | ~%21 (en büyük 2.) | Ağrı 5.137 m | Karasal sert |
| Karadeniz | ~%18.3 | Kaçkar 3.937 m | Karadeniz yağışlı |
| Akdeniz | ~%15 | Demirkazık 3.756 m | Akdeniz |
| Ege | ~%11 | Honaz 2.571 m | Akdeniz |
| Marmara | ~%8.5 | Uludağ 2.543 m | Geçiş |
| Güneydoğu Anadolu | ~%7.5 (en küçük) | Karacadağ 1.957 m | Karasal sıcak |
| Bölge | İl Sayısı · Önemli İller |
|---|---|
| Karadeniz | 18 il · Sinop, Samsun, Trabzon, Rize, Artvin, Zonguldak, Kastamonu, Bolu |
| Doğu Anadolu | 14 il · Erzurum, Kars, Ağrı, Iğdır, Van, Malatya, Elazığ, Hakkâri |
| İç Anadolu | 13 il · Ankara, Konya, Kayseri, Sivas, Eskişehir, Nevşehir |
| Marmara | 11 il · İstanbul, Bursa, Kocaeli, Tekirdağ, Edirne, Çanakkale |
| Güneydoğu Anadolu | 9 il · Şanlıurfa, Diyarbakır, Gaziantep, Mardin, Adıyaman |
| Akdeniz | 8 il · Antalya, Adana, Mersin, Hatay, Maraş, Burdur, Isparta |
| Ege | 8 il · İzmir, Aydın, Muğla, Manisa, Denizli, Afyon, Kütahya, Uşak |
Yanlış: "Türkiye'nin en küçük bölgesi Marmara'dır."
Doğru: Türkiye'nin en küçük bölgesi GÜNEYDOĞU ANADOLU'dur (~%7.5, 59.000 km²). Marmara ikinci en küçük (~%8.5, 67.000 km²). Sıralama (küçükten büyüğe): Güneydoğu Anadolu (~%7.5) < Marmara (~%8.5) < Ege (~%11) < Akdeniz (~%15) < Karadeniz (~%18.3) < Doğu Anadolu (~%21) ≈ İç Anadolu (~%21). Marmara nüfusta birinci (~26M, %30) ama yüzölçümünde değil. İç Anadolu en büyük (~165.000 km²), Doğu Anadolu çok yakın 2. (~163.000 km²).
Yanlış: "Türkiye'nin en yüksek dağı Kaçkar (Karadeniz Bölgesi)'dır."
Doğru: Türkiye'nin en yüksek dağı AĞRI DAĞI (5.137 m) — DOĞU ANADOLU BÖLGESİ'nde. Sönmüş volkan, Ağrı-Iğdır sınırında. Bölgesel en yüksek dağlar: Doğu Anadolu Ağrı (5.137 m), Karadeniz Kaçkar (3.937 m, Rize), İç Anadolu Erciyes (3.916 m, Kayseri), Akdeniz Demirkazık (3.756 m, Aladağlar/Niğde), Ege Honaz (2.571 m, Denizli), Marmara Uludağ (2.543 m, Bursa), Güneydoğu Karacadağ (1.957 m, volkanik). Türkiye en yüksek 6 dağı: Ağrı > Cilo (4.135) > Süphan (4.058) > Kaçkar (3.937) > Erciyes (3.916) > Demirkazık (3.756) — ilk 4'ü Doğu Anadolu'da.
Yanlış: "Tüm Türkiye coğrafi bölgelerinin denize kıyısı vardır."
Doğru: 3 bölgenin deniz kıyısı YOKTUR: İç Anadolu, Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu. Bu bölgeler "iç bölgeler" olarak da bilinir. 4 bölgenin deniz kıyısı vardır: Marmara (Marmara + Ege + Karadeniz kıyıları), Karadeniz, Ege, Akdeniz. Marmara Bölgesi 3 ayrı denize (Marmara iç deniz, Karadeniz, Ege) kıyısı olan tek bölgedir. Ege Bölgesi'nin Türkiye'nin en uzun kıyı uzunluğuna sahip (~2.800 km, adalar ve körfezler nedeniyle).
Yanlış: "Ege Bölgesi 4-5 bölüme ayrılır."
Doğru: Ege Bölgesi sadece 2 BÖLÜME ayrılır: (1) Kıyı Ege Bölümü (İzmir-Aydın-Muğla-Manisa-Denizli, deniz kıyısı, Akdeniz iklimi, zeytin-üzüm-incir-pamuk) + (2) İç Batı Anadolu Bölümü (Afyon-Kütahya-Uşak, iç kesim, karasal etkili, tahıl-haşhaş-tütün). Bölgelere göre bölüm sayısı: Marmara 4 bölüm, Karadeniz 3 bölüm (Batı-Orta-Doğu), Ege 2 bölüm, Akdeniz 2 bölüm (Antalya-Adana), İç Anadolu 4 bölüm (Konya, Yukarı Sakarya, Yukarı Kızılırmak, Orta Kızılırmak), Doğu Anadolu 4 bölüm, Güneydoğu Anadolu 2 bölüm (Orta Fırat + Dicle). Ege ve Akdeniz en az bölümlü bölgelerdir (2'şer).
En büyük: İç Anadolu = Doğu Anadolu (~%21'er). En küçük: Güneydoğu Anadolu (~%7.5). En yoğun: Marmara. En seyrek: Doğu Anadolu.
6-21 Haziran 1941 Ankara. Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesi belirlendi. 4 bölge denize göre, 3 bölge konuma göre adlandırıldı.
En yağışlı: Karadeniz (Rize 2.300 mm). En kurak (iç): İç Anadolu (Konya 320 mm). En sıcak: G.Doğu (Cizre 49°C). En soğuk: Doğu (Erzurum -46°C). En uzun kıyı: Ege.
Karadeniz 3 bölüm (B-O-D), Ege 2 bölüm (Kıyı + İç Batı), Akdeniz 2 bölüm. İç bölgeler (3): İç Anadolu, Doğu, Güneydoğu (deniz kıyısı yok).