Sermaye Yapısı ve Maliyeti (WACC)
Sermaye Yapısı ve Maliyeti — WACC
Sermaye Yapısı ve Maliyeti — WACC
FYMA1.6 · Borç Maliyeti · Özkaynak Maliyeti · WACC · MM Teoremi · Trade-off
FYMA1.5'te NPV hesaplarken sermaye maliyetini "%18" olarak verdik — peki bu rakam nereden geliyor? Sermaye maliyeti şirketin borç ve özkaynak finansmanlarının ağırlıklı ortalaması — WACC'tır. Bu derste şirketlerin "borç vs özkaynak" tercihlerinin matematiksel temeli, vergi koruması, MM teoremi ve optimal sermaye yapısı işlenecek. Modern kurumsal finansın merkezi konusu.
Bir CFO'nun finansman dilemma'sı
Bu içerik şu sınavların ortak müfredatıdır: Düzey 2 · Düzey 3 · Türev Araçlar · Kurumsal Yön. · Kredi Der. · Gayrimenkul Değ. · BS Denetim
Bu dersin kapsamına girmeyen sınavlar: Düzey 1 · Konut Değ.
Şubat 2026, halka açık bir üretim şirketinin yönetim kurulu toplantısı. CFO 200M TL'lik fabrika yatırımının finansmanı için iki seçenek sunuyor: (A) Tamamen banka kredisi — yıllık %32 faiz, 5 yıl vade. (B) Tamamen sermaye artırımı — yeni hisse ihracı, hissedarlardan para toplama. (C) Karma yapı — %50 borç + %50 özkaynak. CEO sorar: "Hangisi en ucuz?" CFO yüzeysel cevabı: "Borç ucuz, faiz vergi indirimi var (%32 × 0.75 = %24 vergi sonrası)." Ama hissedarlar daha yüksek borçluluğu görünce risk algısı artar, gerekli getirileri yükselir → özkaynak maliyeti %25'ten %32'ye çıkar. Net WACC kazanımı belki sıfır. Bu derste bu hesabın doğru yapılması işlenir.
Sermaye yapısı kararı — borç-özkaynak dengesinin optimum noktası — finansal yönetimin en derin teorik konularındandır. Modigliani-Miller 1958'de bu alanda devrim yarattı; teorinin uzantıları (vergi, iflas maliyeti, asimetrik bilgi) modern kurumsal finansın temelidir.
WACC = Şirketin "ortalama para maliyeti"
Bu rakam tüm proje değerleme, şirket değerleme ve performans ölçümünde iskonto oranı olarak kullanılır. WACC'i 1 puan azaltmak, milyarlık şirketlerde yıllık milyonlarca TL değer yaratımı demektir.
Bu derste 10 başlık: (1) Sermaye yapısı temelleri; (2) Borç maliyeti (Kd); (3) Özkaynak maliyeti (Ke) önizleme; (4) WACC formülü ve hesabı; (5) MM Teoremi (vergisiz dünya); (6) Vergi koruması ve MM düzeltilmiş hali; (7) Trade-off teorisi (optimum yapı); (8) Pecking Order teorisi; (9) Türkiye pratikleri ve banka covenant'ları; (10) Vakalar + hızlı kontrol.
Borç ve özkaynak — iki ana kaynak
Bir şirketin uzun vadeli finansman kaynaklarının (borç ve özkaynak) bileşimini gösterir. İki ana bileşen: (1) Borç (Debt) — banka kredileri, tahvil/bono ihracı, finansal kiralama; geri ödenmesi zorunlu, faiz öder. (2) Özkaynak (Equity) — pay senedi (adi/imtiyazlı), birikmiş karlar, sermaye yedekleri; geri ödenmesi zorunlu değil, temettü ödenir (zorunlu değil). Sermaye yapısı kararı: bu iki kaynak arasındaki oranı belirleyen stratejik karar; şirket WACC'ını ve risk profilini doğrudan etkiler.
Borç vs Özkaynak — Karşılaştırma
Üç sebep: (1) Vergi avantajı — faiz gideri vergi tabanını azaltır; gerçek maliyet faiz × (1 − vergi oranı). (2) Düşük risk — borç sahibi öncelikli alacaklı, daha az risk → daha düşük getiri talebi. (3) Sözleşme garantisi — sabit ödeme planı, yatırımcı için tahmin edilebilir. Bu üç faktör borç maliyetini özkaynaktan düşük yapar. Ama dikkat: borç arttıkça iflas riski yükselir; bu risk hem borç hem özkaynak maliyetini artırır → her zaman "daha çok borç = daha düşük WACC" değildir.
Sermaye Yapısı Oranları — Hatırlatma
Vergi koruması neden kritik?
Şirketin borç finansmanı için ödediği etkin yıllık faiz oranı. İki ifade: (a) Vergi öncesi Kd — sözleşme faiz oranı (örn. banka kredisi %32). (b) Vergi sonrası Kd — vergi avantajı düşülmüş, gerçek maliyet: Kd × (1 − T); T = kurumlar vergisi oranı. Türkiye'de: kurumlar vergisi %25 (2024+); bankalar için %30. Borç maliyeti hesabı: tek krediyse direkt faiz; karma borç ise mevcut borçların ağırlıklı ortalaması; yeni borç ise piyasa faizi.
Vergi sonrası Kd = Kd × (1 − T)
Kd: nominal faiz oranı; T: kurumlar vergisi oranı
Niçin: faiz vergi tabanını azaltır; gerçek nakit maliyeti vergi sonrası kalan kısımdır.
Borç Maliyeti — Pratik Hesap Yöntemleri
Bir şirketin yıllık 100M TL faiz ödediğini ve %25 kurumlar vergisi olduğunu varsayalım. Vergi avantajı: 100 × 0.25 = 25M TL/yıl vergi tasarrufu. Etkili faiz maliyeti: 100 − 25 = 75M TL (vergi sonrası gerçek maliyet). Vergi öncesi Kd %32 ise vergi sonrası: 32 × 0.75 = %24. WACC'a etkisi: borç ağırlığı %40 ise WACC borç katkısı %24 × 0.40 = %9.6 (vergi sonrası); vergi olmasaydı %32 × 0.40 = %12.8 olurdu. Sonuç: vergi avantajı borç finansmanını gerçekten ucuz yapar.
İstisnalar: (a) Şirket zarar ederse — vergi tabanı negatif, vergi tasarrufu yok (gelecek yıllara taşınabilir ama PV düşer). (b) Vergi muafiyeti — bazı sektörlerde teşvikler vergi oranını düşürür; faydası azalır. (c) Faiz sınırlandırması — TFRS / VUK'ta belirli koşullar altında faiz indirimi sınırlandırılabilir (transfer pricing, ince sermaye kuralları). Sınav notu: SPL'de "vergi avantajı varsayımları" sıkça sorulur — şirket karlı ve vergi öder durumdaysa hesaplama geçerli.
Hissedarlar ne bekliyor? — CAPM önizleme
Hissedarların bir şirkete koyduğu özkaynak için talep ettikleri yıllık getiri oranı. Niçin pozitif sayı: hissedar fırsat maliyetine sahiptir; aynı parayı başka risksiz/risk benzeri yatırımlara koyabilir. Şirkete para vermek için en az "alternatif getiri" + "ek risk primi" beklenir. Hesap yöntemleri: (1) CAPM — Capital Asset Pricing Model (en yaygın). (2) DDM — Dividend Discount Model (Gordon). (3) Bond Yield Plus Risk Premium — şirketin tahvil getirisi + ek prim. SPL Düzey 3 ve FYMA1.7: CAPM detayı işlenir.
CAPM (Capital Asset Pricing Model):
Ke = Rf + β × (Rm − Rf)
Rf: risksiz oran; β: beta (sistemik risk); Rm: piyasa getirisi; (Rm − Rf): pazar risk primi
CAPM Bileşenleri — Türkiye Örneği
Bir payın getirisinin pazar getirisine duyarlılığı. β = 1: pay pazarla birlikte hareket eder. β > 1: pazardan daha volatil; pazar %10 yükselirse pay %15 (β=1.5). β < 1: pazardan daha stabil; defansif sektörler (gıda, ilaç, kamu hizmeti). β < 0: nadir; pazara ters hareket eden varlıklar (altın bazen). Sektörel örnekler: bankalar β ≈ 1.2-1.5; teknoloji β ≈ 1.5-2.5; gıda β ≈ 0.6-0.9; havayolu β ≈ 1.5-2.0. Hesap: regression analizi (pay getirisi = α + β × pazar getirisi).
Risksiz oran (DİBS getirisi) %30-35 seviyesinde olduğu için, en defansif şirket bile %35 civarı Ke ile karşılaşır. Yüksek faiz ortamında tüm projeler için gerekli getiri yüksek; bu da yatırım talebini düşürür ve sermaye birikimini zorlaştırır. 2024-2025 normalleşme: TCMB sıkı para politikası ile reel pozitif faiz; uzun vadede bu seviyelerin düşmesi bekleniyor. Bu, sermaye maliyetinin de düşmesi demektir — yatırımlar canlanır.
Ağırlıklı ortalama sermaye maliyeti
Şirketin tüm sermaye sağlayıcıları (borç + özkaynak) için ödediği ağırlıklı ortalama yıllık maliyet. Yorumu: "şirketin para toplama maliyeti"; her TL sermaye için yıllık ne kadar getiri vaat etmesi gerektiği. Kullanım alanı: (1) Proje değerleme — NPV iskonto oranı (FYMA1.5). (2) Şirket değerleme — DCF yönteminde diskonto. (3) Performans ölçümü — ROIC > WACC ise değer yaratım. (4) Stratejik karar — yeni yatırım kararları, yeniden satın alma, M&A.
WACC = (E/V) × Ke + (D/V) × Kd × (1 − T)
E: özkaynak; D: borç; V = E + D (toplam sermaye); Ke: özkaynak maliyeti; Kd: borç maliyeti; T: vergi oranı
WACC Hesabı — Adım Adım Örnek
WACC hesabında ağırlıklar piyasa değeri ile alınır. Niçin: WACC bir opportunity cost ölçüsüdür; yatırımcının bugün şirketteki payını başka yere koysa elde edeceği getiriyi yansıtır. Defter değeri tarihseldir, piyasa değeri günceldir ve yatırımcının gerçek alternatifini gösterir. Pratik: Özkaynak piyasa değeri = pay sayısı × güncel pay fiyatı (halka açık şirket). Borç piyasa değeri = ihraç edilmiş tahvillerin piyasa fiyatı; banka kredileri için defter değeri yaklaşımı kabul edilir (kısa vadede defter ≈ piyasa). Halka kapalı şirket: özkaynak için değerleme analizi gerekir; defter değeri kullanılması yaygın ama kusurlu.
WACC Duyarlılığı — D/E Oranıyla Değişim
Yukarıdaki tablodan görüldüğü gibi, borç oranı %0'dan %50'ye giderken WACC düşer (vergi avantajı baskın); ama %50'den sonra iflas riski ve özkaynak maliyetinin artışı baskın gelir, WACC tekrar yükselir. Optimum sermaye yapısı: WACC'ın minimum olduğu noktadır (yukarıdaki tabloda yaklaşık D/E 50/50). Bu nokta sektör, faiz ortamı, vergi rejimi ve şirket profilinde değişir.
Modigliani-Miller — vergisiz dünya
"Mükemmel piyasa varsayımları altında, şirketin sermaye yapısı toplam değerini etkilemez." Yazarlar: Franco Modigliani ve Merton Miller; ikisi de Nobel Ekonomi ödülü aldı. Mükemmel piyasa varsayımları: vergi yok, iflas maliyeti yok, asimetrik bilgi yok, işlem maliyeti yok, herkes aynı oranda borçlanabilir. Sonuç (Önerme I): V (firma değeri) = V_unlevered (borçsuz firma değeri). Önerme II: borç arttıkça Ke da artar; WACC sabit kalır. Niçin önemli: gerçekçi olmamasına rağmen, çıplak modelin verdiği içgörü — sermaye yapısı kararının değer yaratabilmesi için piyasa eksikliklerinin (vergi, iflas vb.) varlığı gerekir.
MM Önerme I (vergisiz): VL = VU
Borçlu (Levered) firma değeri = Borçsuz (Unlevered) firma değeri
MM Önerme II (vergisiz): KeL = KeU + (D/E) × (KeU − Kd)
Borç arttıkça hissedar talep ettiği getiri artar
MM Teoreminin Sezgisel Açıklaması
Bir pizza dilimi şeklinde düşünün — pizzanın boyutu (firma değeri) onu nasıl kestiğinize bağlı değildir. Borç ve özkaynak diliminin oranı toplam değeri etkilemez (mükemmel piyasada). Kim daha çok kazanırsa kim daha çok risk alır: borç sahipleri sabit getiri + düşük risk; hissedarlar bakiye + yüksek risk. MM'in pratik önemi: gerçek dünyada (vergi, iflas) MM'den sapmalar yöneticilerin sermaye yapısı kararlarını etkiler. Sınav notu: SPL Düzey 3 ve KD lisansında MM önermeleri ezberlenmelidir.
Vergi avantajı oyunu nasıl değiştirir?
1963'te Modigliani-Miller teoremlerine vergi etkisini eklediler. Yeni sonuç (Önerme I, vergili): borçlu firma değeri = borçsuz firma değeri + vergi koruması bugünkü değeri. Formül: VL = VU + T × D. Anlam: vergi varlığı borçtaki vergi avantajını yaratır; her TL borç, T × 1 TL kadar firma değerini artırır. Sonuç: vergisiz dünyada sermaye yapısı önemsiz; vergili dünyada borç arttıkça firma değeri artar — %100 borç optimumdur (sadece vergi etkisi varsa).
MM Vergili Önerme I: VL = VU + T × D
"T × D" = Vergi Koruması Bugünkü Değeri (PV of Tax Shield)
WACC vergili formülü: WACC = (E/V) × Ke + (D/V) × Kd × (1 − T)
Sürekli rant mantığı: bir şirket sonsuza kadar yıllık D × Kd faiz öder; her yıl D × Kd × T vergi tasarrufu sağlar. Bu sürekli rantın PV'si: (D × Kd × T) / Kd = D × T. Yani: borç tutarının T (vergi oranı) ile çarpımı, vergi avantajının bugünkü değeridir. Sayısal örnek: 200M TL borç + %25 vergi = 50M TL ek firma değeri (vergi avantajından). Pratik: bu basit formül teorik bir üst sınırdır; gerçekte iflas riski, faiz indirimi sınırlamaları gibi etkenler düşürür.
MM vergili teorisi sadece vergi etkisini içerir; iflas riski ve maliyetlerini hesaba katmaz. Gerçek dünyada %100 borç = kesin iflas — kar düşüşünde anapara/faiz ödenmez. Bu yüzden MM vergili teori bir üst sınır verir; gerçek optimum noktayı belirlemek için iflas maliyeti de modele eklenmelidir → trade-off teorisi.
Vergi avantajı vs İflas maliyeti dengesi
Optimum sermaye yapısı, vergi avantajı (kazanç) ile iflas maliyetlerinin (kayıp) dengelendiği noktadır. Mantık: borç arttıkça vergi avantajı doğrusal artar; ama iflas riski/maliyeti üstel artar. İki eğrinin marjinal getiri-marjinal maliyet eşitlendiği yerde optimum borç oranı bulunur. Formül (genişletilmiş): VL = VU + (T × D) − PV(İflas Maliyetleri). Pratik kullanım: şirketler kendi optimum yapılarını analiz eder; ama "hedef" yapıya yavaş yaklaşırlar (operasyonel + piyasa kısıtları nedeniyle).
İflas Maliyetlerinin İki Türü
Borç oranı yatay eksende, firma değeri dikey eksende. Eğri başlangıçta yükselir: vergi avantajı bask, ek borç değer ekler. Belli bir noktada zirveye ulaşır: optimum borç. Ondan sonra düşer: iflas maliyetleri vergi avantajını gölgelemeye başlar. Optimum nokta sektörlere göre değişir: (a) İstikrarlı nakit akımlı sektörler (telekom, kamu hizmeti) yüksek borç taşıyabilir; D/E 1.0-2.0 normal. (b) Volatil sektörler (teknoloji, ar-ge yoğun, biyotek) düşük borç tercih eder; D/E 0-0.3 tipik.
Bankacılık ~9 (regülasyon kaynaklı yapısal); Kamu Hizmeti 1.5-2.5; Telekom 1.0-2.0; Üretim 0.8-1.5; Perakende 0.5-1.2; Teknoloji 0.1-0.5; Biyotek/İlaç 0.0-0.5. Kural değil, eğilim: aynı sektörde farklı stratejiler (Apple çok az borç, Microsoft orta düzey) olabilir.
Sıralı tercih teorisi ve pratik gerçekler
Asimetrik bilgi varlığında şirketler finansman kaynaklarını belirli bir sırayla tercih eder. Sıralama: (1) İç kaynaklar (birikmiş kar, yeniden yatırım) — sinyal etkisi yok, en tercih edilen. (2) Borç — orta düzey sinyal etkisi; "şirket nakit ihtiyacı var ama proje değerli". (3) Pay senedi ihracı — en sonda; "şirket kendi değerinin yüksek olduğunu düşünüyor, satmak istiyor" → negatif sinyal. Pratik gözlem: şirketler genelde kar ediyorsa borç da almazlar; sadece ihtiyaç olduğunda borç alır. Pay ihracı son çare.
Pecking Order — Sinyal Etkileri
Türkiye'de tipik şirket sermaye yapıları sektör ve dönem bağımlı. Genel eğilimler: (1) Aile şirketleri — kontrol kaybı korkusu nedeniyle pay ihracı az; banka kredisi yoğun → yüksek D/E. (2) Bankacılık — Basel-III sermaye yeterliliği regülasyonu altında; D/E ~9 ortalama (pasif yapısal). (3) Reel sektör — döviz kredisi tarihsel olarak yaygın; 2018+ açık pozisyon riski farkındalığı arttı. (4) Halka açık şirketler — KAP zorunlulukları, kurumsal yönetim ilkeleri sermaye yapısı şeffaflığını sağlar. (5) KOBİ — KOSGEB ve teşvikli krediler aktif kullanılır; özkaynak ekleme zor.
Bankacılık Sektöründe Sermaye Yapısı
Banka için "borç" mevduatın büyük kısmıdır; özkaynağı ise sınırlı (sermaye yeterlilik oranı %12 üstü olmak zorunda). Banka WACC'ı daha çok net faiz marjı + sermaye karlılığı ile ilişkilidir. Reel sektör WACC formülü bankalara doğrudan uygulanmaz; sektörel uyarlamalar gerekir. Sınav notu: SPL'de "WACC" sorusu reel sektör için sorulur, banka istisnası belirtilirse ayrı yorum.
Bir reel sektör şirketi banka kredisi alırken sözleşmede sermaye yapısı sınırları olur: "D/E 2.0'ı aşmayacak"; "Borç/FAVÖK 4.0 üzerinde durmayacak"; "Faiz karşılama 2.5 altına düşmeyecek". Aşılırsa kredi default sayılır → erken geri çağırma. Bu: bankalar fiilen şirket sermaye yapısını dış kontrol eder; aşırı borçluluğu engeller. Akif'in bankacılık dünyasında kredi tahsis politikalarının çekirdek aracıdır.
5 senaryo — sermaye maliyeti hesabı
X şirketi: Özkaynak piyasa değeri 800M TL (pay sayısı 50M, fiyat 16 TL), toplam borç 200M TL (ortalama Kd %30), Beta 1.2, risksiz oran %35, pazar risk primi %7, vergi oranı %25. WACC hesaplayın.
Çözüm
(1) Ke (CAPM): Ke = 35% + 1.2 × 7% = 35% + 8.4% = %43.4. (2) Vergi Sonrası Kd: 30% × (1 − 0.25) = 30% × 0.75 = %22.5. (3) Ağırlıklar: V = 800 + 200 = 1.000M; E/V = 0.80; D/V = 0.20. (4) WACC: 0.80 × 43.4% + 0.20 × 22.5% = 34.72% + 4.5% = %39.22. Yorum: bu şirketin tüm yeni yatırımlarda %39.22'nin üzerinde getiri sağlaması gerekir; aksi halde değer yıkıcıdır. Pratik: bu rakam NPV hesaplarında iskonto oranı olarak kullanılır; değişen WACC değişen yatırım kararları demektir.
Y şirketi 500M TL banka kredisi kullanmayı düşünüyor. Yıllık faiz %32, vergi oranı %25, kredi sürekli yenilenecek (sonsuz vade). Vergi avantajının bugünkü değeri ne kadar? Firma değerine etkisi?
Çözüm
Sürekli rant mantığı: (1) Yıllık vergi tasarrufu: D × Kd × T = 500M × 0.32 × 0.25 = 40M TL/yıl. (2) PV (sürekli rant, Kd ile iskonto): 40M / 0.32 = 125M TL. Alternatif kısa formül: T × D = 0.25 × 500M = 125M TL. ✓ Yorum: 500M TL borç almak şirketin değerini 125M TL artırır (sadece vergi etkisinden). Ama dikkat: bu MM vergili modelin teorik üst sınırıdır; iflas riski ve maliyetleri hesaba katılmadı. Trade-off ile düzeltme: PV(iflas maliyeti) %5 = 50M; net firma değeri katkısı 125 − 50 = 75M TL. Sınav notu: T × D formülü temel; trade-off ile düzeltilmiş hali ileri uygulama.
Z şirketi mevcut sermaye yapısı %30 borç, %70 özkaynak; WACC %38. Yönetim D/E oranını yükseltmeyi (60/40) düşünüyor. Yeni durumda Ke %48'e çıkacak (artan risk), Kd %35'e (Türkiye'de daha riskli alıcı). Yeni WACC ne olur? Karar nedir?
Çözüm
(1) Mevcut WACC kontrol: 0.70 × 40% + 0.30 × 30% × 0.75 = 28% + 6.75% = %34.75 (yaklaşık 38, kabul). (2) Yeni WACC: 0.40 × 48% + 0.60 × 35% × 0.75 = 19.2% + 15.75% = %34.95. Yorum: WACC sadece 0.2 puan değişti — neredeyse aynı. Niçin: borç ağırlığı artışı (vergi avantajı katkısı) ile özkaynak maliyetinin artışı birbirini dengeliyor. (3) Karar: WACC açısından nötr; ek faktörler değerlendirilmeli — finansal esneklik kaybı, banka covenant'ları, iflas riski. Eğer ek %3 puan iflas riski PV'si firma değerini düşürürse: yeni yapı kötü. Sınav notu: WACC'ın D/E'ye duyarlılığı U-şeklidir; minimum noktayı bulmak için duyarlılık analizi yapılır.
W halka açık şirket bir 5G telekom yatırımı için 1 milyar TL toplaması gerekiyor. CFO 3 alternatif sundu: (A) Birikmiş karlardan kullan (mümkün, yıllık 300M kar var, 4 yıl gerekir). (B) Tahvil ihracı (1 yılda mümkün). (C) Pay ihracı (3-6 ay). Pay piyasası tepkisi açısından sıralama?
Çözüm
Pecking Order'a göre tercih sırası: (1) İç kaynak (A): en iyi sinyal — şirket kendi parasıyla yatırım yapabiliyor. Pay piyasa tepkisi pozitif. (2) Tahvil (B): nötr sinyal — yatırım fırsatı için ek finansman, ama şirket kendi sağlıklı. Pay tepkisi nötr. (3) Pay ihracı (C): olumsuz sinyal — şirket "şu anda payımız değerli, satmalıyız" demektir. Pay tepkisi negatif (%2-5 düşüş tipik). Pratik karar: yatırım acilse C; bekleme mümkünse A veya B. Hibrit: %30 birikmiş kar + %70 tahvil = optimum sinyal yönetimi. Sınav notu: pecking order sinyalleri Davranışsal Finans ve KAP modüllerinde de geçer.
V şirketinin bankayla 500M TL kredi sözleşmesi var; covenant: "Borç/FAVÖK 4.0'ı aşmayacak; Faiz Karşılama Oranı 2.5'in altına düşmeyecek." 2025 sonu durumu: Toplam Borç 600M, FAVÖK 130M, Faiz Gideri 60M. Durum nedir, ne yapılmalı?
Çözüm
Covenant kontrolü: (1) Borç/FAVÖK: 600/130 = 4.62 (covenant 4.0, ihlal). (2) Faiz Karşılama: 130/60 = 2.17 (covenant 2.5, ihlal). Sonuç: iki covenant da ihlal edildi. Banka tepkileri: (a) Erken geri çağırma talebi (technical default); (b) Faiz oranı artışı (penalty rate); (c) Yeniden yapılandırma müzakeresi; (d) Ek teminat talebi. Şirket aksiyonları: (1) Acil özkaynak ekleme (sermaye artırımı, hissedar katkısı); (2) Borç bir kısmını ödeme (CapEx erteleme); (3) FAVÖK iyileştirme planı (maliyet kesimi). Pratik durum: 2018-2022 arası birçok Türk şirketi benzer covenant ihlalleri yaşadı; çoğu yeniden yapılandırma ile çözüldü. Sınav notu: covenant ihlali otomatik iflas demek değil; banka müzakere genelde tercih eder.
Sırada ne var?
Bu derste WACC ve sermaye yapısı teorileri pekişti. Sıradaki ders Risk-Getiri ve Portföy Yönetimi — CAPM'a odaklanacak — beta, sistematik vs sistemik olmayan risk, etkin sınır, Markowitz portföy teorisi, Sharpe oranı.
✅
✅
✅
✅
✅
✅
Sırada
—
—